De watergeuzen zijn dood. Leve de nieuwe generatie! De Visserijdag Woerkum 2026 was totaal anders dan vroeger. Geen Janus Baks, geen Teun den Euje, geen Pietje Oewak, Duvels Hoek verdwenen. Alles heeft zijn tijd onder de zon, mijn favoriet uit de Bijbel, Prediker 3.
Ja, ik moest naar de kerk, de hervormde vestingkerk, alleen Jacobus de Vries kon begrijpelijk vertellen. Ik voelde me zo hopeloos dat ik af en toe een roomse kerk binnenstapte. Een verward mens mag, maar is niet strafbaar, volgens een rechter op de radio. Mooie uitspraak. De helft van Nederland is verward.
En zo wandelde ik met vrouw, een blonde schone uit Nieuwendijk, naar de historische haven. Om boeken te verkopen, met handtekening van de schrijver. Ik kwam daar aangename mensen tegen. Zoals Aart Geurtsen, Bert van Straten en Johan Combee in een scootmobiel. Zijn zoon Arie doet het goed als kok van het golfpark. Herinneringen, overpeinzingen.
Alle leven is ontmoeting, volgens de joodse filosoof Martin Buber. Heb ik verstand van vissen? Totaal niet. Deze kleinzoon van de ouwe watergeus opa Bart viste met de hengel in het Kattengrachtje, na schooltijd. Daar dumpten vestinggenoten nesten met katjes. Niemand protesteerde. Het lukte me niet een brasem op de kant te krijgen… Daarna leerde deze mislukte watergeus echt roeien bij het Loevesteinse Veertje. Kreupele Bertus was de baas. Hij zat altijd viskes te bakken en deelde zijn rijkdom…
Aangenaam gesprek met badmeester/schrijvert Bert van Straten. Hij woont tegenwoordig met zijn schone Lenie aan de haven van Scheveningen, bij hun kinderen. Hij zag er ontspannen uit. Beter dan vroeger. Hij herinnerde mij nog aan mijn rebelse periode. Terecht.
Een gesprek met Jan Hak van de Clootwijkhoeve. Over de kwaliteit van honing en boren in de aarde naar warmte. Beter dan windmolens… Het kabinet, kleuterschool, moet naar huis. Een echte Hak!!! Kees Venderbos vertelde dat IJm den Uks, broer van Janus, in Ael woont. Boot verkocht, mooi tuintje. Knelis Struik, lopend archief, kwam op bezoek.
Het regende complimenten. Andrè Ruis en Alberdine Brandenberg meldden zich ook. Waar is de tidt blieven? Ik herinnerde me zijn broers Jan en Martin Ruis (lieve Petra niet gezien).
Toen kwam Aaike van Fieje. De oprichter van De Stroming. Er waren toen wel 20 kandidaten, maar Aaike mocht het drijvende restaurant drijvend houden en inrichten. Vrolijke gast geworden… Zijn schoonzoon Bernhard van Bergeijk uit Wijk (?) kwam herhaaldelijk langs. Hij gedraagt zich bijzonder fatsoenlijk, zag ik. Heerlijk gegeten. En aangenaam toeven.
De mooiste ontmoeting. Twee pubers belden vastberaden hun opa Bert. ‘Heeft u het boek de Watergeuzen van Woerkum al? Nee? Dan krijgt u dat van ons.’
